تبلیغات
بیراهه - کدام حقوق کدام بشر(؟(1)
صفحه اول تماس با ما RSS                     قالب وبلاگ
  
بیراهه
پاشنه آشیل غرب افشاگری است
محسن سه شنبه بیست و نهم شهریورماه سال 1390 نظرات ()

کدام حقوق؟...کدام بشر؟!

آنچه مسلم است، این است که حکام کشورهایی مانند ایالات متحده آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان و کشورهای اروپایی دیگر مدعی حقوق بشر و همچنین دیکتاتور های مورد حمایت آنان مانند؛ عربستان، تونس، بحرین، یمن، اردن، لیبی، مصر و در نهایت بزرگترین جنایتکاران تاریخ بشریت، اسرائیل غاصب؛ به تنها چیزی که اهمیت نمی دهند «انسان به ماهو انسان» و کرامت انسانی او و حقوق مسلم اوست و در خوش بینانه ترین حالت می توان گفت، اینان در مورد حقوق بشر گزینشی و سلیقه ای عمل می کنند.

 

حقوق بشر

حقوق بشر

 

مقدمه

سنگ اندازی دشمنان ملت ایران و ماجرای دشمنی و ایجاد مشکل بر سر راه انقلاب اسلامی ایران، قصه دیرینه ای است که به صورت سریالی ادامه دارد و هر روز به شکلی انجام می شود. اگر از اول پیروزی انقلاب اسلامی ایران تا به حال مروری بر تحولات انقلاب و مشکلات پیش روی آن داشته باشیم به لیست بلندی از این عداوت ها می رسیم که نشانگر عمق کینه آنها نسبت به این نظام الهی و مردمی است؛

ترتیب دادن چندین کودتا، مسئله تحریک قومیت ها و شورش علیه نظام نوپای اسلامی، جاسوسی از طریق امکانات و ظرفیت های دیپلماتیک و سفارتخانه ها، تحریک رژیم بعثی عراق و پشتیبانی از آن در یک جنگ تحمیلی و نابرابر به مدت هشت سال، بلوکه و مسدودکردن حساب ها و دارایی هایی که متعلق به ملت ایران است، ماجرای گوادلوپ۱و۲، دادگاه «میکونوس»، تحریک و تشویق امارات برای ادعا در مورد مالکیت جزایر سه گانه ایرانی، اتهام کمک و پشتیبانی از طالبان و القاعده به ایران، طراحی و سازماندهی آشوب ها و کودتای مخملی و انقلاب رنگی در ایران (سال های ۸۷ و۸۸)، حمایت از آشوبگران و مخالفان جمهوری اسلامی ایران، تحریم مقامات لشکری و کشوری جمهوری اسلامی ایران پس از ناکامی فتنه۸۸ (لیست۳۲نفره)، اختصاص بودجه های کلان برای براندازی و تغییر نظام سیاسی ایران در کنگره آمریکا، جنجال در مورد برنامه صلح آمیز هسته ای ایران و خارج کردن روند آن از مسیر حقوقی و فنی به مسیر سیاسی و امنیتی، طراحی و اجرای ترور دانشمندان هسته ای، علوم بنیادی و استراتژیک ایران، حمایت مالی و سیاسی از منافقین و استفاده ابزاری از آنها در مقابله با ایران (جاسوسی و ترور)، اعلام و اعمال تحریم های گسترده به بهانه برنامه هسته ای ایران، تحریم اشخاص حقیقی و حقوقی در رابطه با پرونده هسته ای، تلاش برای اخلال در سیستم های فنی هسته ای ایران (ویروس استاکس نت)، ایران هراسی و امنیتی کردن فضای منطقه با تهدید نشان دادن جمهوری اسلامی ایران، گرفتن انگشت اتهام به طرف ایران و دادن نسبت دخالت در امور کشورهای دیگر! و …

این ها گوشه ای از سوابق و پرونده های سیاه دشمنان انقلاب اسلامی ایران از جمله شیطان بزرگ، آمریکاست که با استفاده و همراهی ناتوی نظامی و فرهنگی و به راه انداختن جنگ سخت(هشت ساله)، جنگ نیمه سخت (تحریم ها و محدودیت ها) و جنگ نرم علیه نظام جمهوری اسلامی ایران (راه اندازی شبکه های تلویزیونی و ماهواره ای)، به دنبال دستیابی به اهداف شوم و پلید خود بوده است.

پس از این که توطئه «انحراف برنامه هسته ای ایران» به نتیجه نرسید و جمهوری اسلامی ایران از حقوق حقه خود دفاع و با تمام قدرت نقشه های دشمنان را نقش بر آب کرد و آن را به مسیر فنی و حقوقی آن بازگرداند، توطئه دیگری در قالب «فتنه» علیه نظام جمهوری اسلامی اجرا شد که مانند «جنگ احزاب»، تمام دشمنان جمهوری اسلامی ایران در جبهه مقابل نظام قرار گرفتند (تمام کفر در برابر تمام اسلام)، به طوری که در داخل نظام برای عده ای خواص بی بصیرت تشخیص دوست و دشمن مشکل شد. اکنون که پس از دو سال که نقشه دشمنان خارجی و پیاده نظام آنها در داخل، به همت پیروی از رهنمودهای مقام عظمای ولایت و جانفشانی مردم ولایتمدار خنثی شده است، دشمنان کور این نظام الهی جبهه دیگری را گشوده اند.

موضوع «حقوق بشر در ایران»، پروژه جدیدی است که مثلث صهیونیسم، کشورهای غربی و ضد انقلاب در چند ماه اخیر آن را کلید زده اند. تشکیل شورای حقوق بشر و تعیین گزارشگر ویژه برای ایران و مقدمه سازی برای ارسال آن به تهران از جمله طرح های مشترکی بود که توسط ضد انقلاب ناکام فتنه۸۸ و تلاش های مذبوحانه ایالات متحده انجام گرفت. در راستای این پروژه، شورای حقوق بشر در آخرین روز از اجلاس هفدهم خود، «احمد شهید» وزیر امورخارجه سابق مالدیو را به عنوان گزارشگر ویژه «وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران» منصوب کرد. تعیین گزارشگر ویژه بر اساس قطعنامه ای بود که فروردین ماه امسال در شورا به تصویب رسید. در این قطعنامه که با رأی مثبت ۲۲ عضو، منفی هفت و همچنین ممتنع ۱۴ عضو شورا به تصویب رسید، شورای حقوق بشر؟! حکم به تعیین گزارشگری ویژه برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران؟! داد. انتخاب یک دیپلمات مسلمان و از یک کشور فقیر آسیایی از سوی شورای حقوق بشر، یقیناً با هدف و منظور خاصی صورت گرفته است تا هزینه نپذیرفتن او را برای ایران بالا برده و از این رهگذر، ماشین پروپاگاندای خود را به راه انداخته تا به تحریک افکار عمومی، اجماع جهانی و در نهایت محکومیت ایران منجر شود.

البته گذشته از پذیرفتن و نپذیرفتن وی که همراه با فتنه بوده و این نمایش پرده بعدی را به همراه خواهد داشت، تمام این برنامه ها و طراحی ها از آن جهت که به ناحق تحمیل می شود، مانند گذشته محکوم به شکست است، اما آنها چه اهدافی را در ورای این بازی های سیاسی دنبال می کنند؟ با توجه به سابقه دشمنی دشمنان و مسائل منطقه و ایران و البته حماقت دشمنان، می توان اهداف زیر را پیش بینی کرد:

به ادامه مطالب بروید

 

1- متهم کردن نظام جمهوری اسلامی ایران به نقض حقوق شهروندان.

2- سیاسی کردن موضوع «حقوق بشر» که یک مسئله حقوقی است و بهره برداری از آن در راستای تحریک افکار عمومی و به دنبال آن ایجاد اجماع جهانی علیه ایران مانند مسئله هسته ای.

3- تخریب چهره و وجهه نظام جمهوری اسلامی ایران در نزد شهروندان کشورهای منطقه و سایر انقلابیون به عنوان الگوی قیام آنها با نشان دادن یک چهره ناقض حقوق بشر و دلسرد کردن انقلابیون از ادامه قیام و جلوگیری از انتشار این حرکت ها به قلب اروپا و آمریکا و نقاط دیگر.

4- کمک به ضدانقلاب و دلگرم کردن آنها به ادامه مخالفت و لجاجت بعد از شکست سنگین فتنه ۸۸ و همچنین رسوایی پروژه های جاسوسی سیا، موساد و MI6 .

سوال اساسی از مدعیان!

در این جا سوال و احیاناً سوالاتی پیش می آید که هر شخص منصف و صاحب عقل سلیم به خود اجازه می دهد که آن را مطرح کند، سوالاتی از این قبیل که آیا کشورهایی که به زعم آنها، وضعیت حقوق بشر در ایران نگران کننده است و برای آن گزارشگر ویژه تعیین می کنند، خودشان به عنوان به اصطلاح مدعی «حقوق بشر؟!» آن را رعایت می کنند؟ آیا آنها به مبانی حقوق بشر- هر چند که مبانی آن هم جای بحث دارد- پایبند هستند؟ چقدر شهروندان این کشورها از رعایت حقوق شان رضایت دارند؟ اساساً منظور آنها از حقوق بشر چیست؟ آنها چه نوع حقوقی را مدنظر دارند و بشر مورد نظر آنها چه خصوصیاتی دارد؟!

آنچه مسلم است، این است که حکام کشورهایی مانند ایالات متحده آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان و کشورهای اروپایی دیگر مدعی حقوق بشر و همچنین دیکتاتور های مورد حمایت آنان مانند؛ عربستان، تونس، بحرین، یمن، اردن، لیبی، مصر و در نهایت بزرگترین جنایتکاران تاریخ بشریت، اسرائیل غاصب؛ به تنها چیزی که اهمیت نمی دهند «انسان به ماهو انسان» و کرامت انسانی او و حقوق مسلم اوست و در خوش بینانه ترین حالت می توان گفت، اینان در مورد حقوق بشر گزینشی و سلیقه ای عمل می کنند. تاریخ این جنایتکاران مشحون از بی عدالتی ها، نسل کشی ها و جسارت به حقوق اولیه انسانی است. شعار حقوق بشر و حمایت از حقوق شهروندان در دیگر کشورها فقط یک ترفند و یک دستاویز برای رسیدن به اهداف آنهاست.

در حالی که حکام کشورهایی مانند بحرین، عربستان، یمن، لیبی و … تقاضای قانونی شهروندان شان برای داشتن حقوق اولیه مثل تعیین سرنوشت خود (طبق ماده ۲۱ اعلامیه حقوق بشر) با سرکوب و شکنجه و ارعاب و تهدید پاسخ می گویند و معترضان را بدون رعایت حقوق زندانیان (طبق مواد ۸، ۹، ۱۰ و ۱۱ اعلامیه حقوق بشر) محاکمه می کنند، هیچ کدام از کشورهای غربی حامی این حکام ظالم، واکنشی به نفع حقوق مردم این کشورها نشان نمی دهند. حال باید پرسید، چرا شورای حقوق بشر سازمان ملل نماینده های خود را به این کشورها اعزام نمی کند؟ آیا آنجا بشر وجود ندارد؟! یا این که وجود دارد ولی حقوقی به آنها تعلق نمی گیرد که نبود آن، موجب نگرانی شود؟ و یا این که تلقی مدعیان از این واژه چیز دیگری است که آنجا موضوعیت ندارد؟ و سوال مهم تر این که واقعاً چه موضوع نگران کننده ای در ایران اتفاق افتاده است که در مقابل این همه کشتار و بی عدالتی در کشورهای فوق، سکوت کرده و به موضوع ایران پرداخته اند؟ و از همه اعجاب انگیزتر این که، دو کشور ضدبشر بحرین و عربستان از جمله کشورهایی هستند که به اعزام گزارشگر ویژه به ایران رأی مثبت داده اند!

البته ذکر این نکته ضروری به نظر می رسد که با این که در پذیرش کلیت «اعلامیه حقوق بشر» – که دارای یک مقدمه و ۳۰ ماده بوده و در۱۰ دسامبر ۱۹۴۸ منتشر شده است- حرف و حدیث های فراوانی وجود دارد و همه مواد آن مورد تأیید اسلام و مبانی آن نیست؛ ولی مسئله ای که وجود دارد، همین حقوق و موادی که با توافق خود این کشورها به تصویب رسیده نیز رعایت نمی شود. حافظه تاریخ، نمونه های زیادی را به خاطر دارد که چگونه مدعیان امروز حقوق بشر، به صورت وحشیانه ای متعرض حقوق شهروندان خود و دیگر کشورها شده اند. در ادامه به برخی از موارد نقض گسترده «حقوق بشر» در کشورهای مدعی اشاره می شود که البته فقط مشتی از خروار است. کشورهای مورد بررسی به این جهت انتخاب شده اند که همیشه مدعی دفاع از حقوق شهروندان کشورهای دیگر هستند و به جای متهم، در جایگاه مدعی قرار گرفته اند.

نقض حقوق بشر در ایالات متحده آمریکا

الف) نقض حقوق شهروندان در داخل کشور

ایالات متحده آمریکا از جمله کشورهایی است که با وجود نقض گسترده حقوق اولیه شهروندانش و همچنین مردم دیگر کشورها، از مدعیان دروغین حقوق بشر بوده و هست. این کشور در سال ۲۰۰۹ در گزارشی که منتشر کرد،۱۹۰ کشور دنیا را به نقض حقوق بشر متهم کرد، اما در آن گزارش، به موارد نقض حقوق بشر در داخل آمریکا هیچ اشاره ای نشده بود.(۱)

موارد سازماندهی شده و گسترده نقض حقوق بشر در داخل آمریکا از اولین روزهای تأسیس؛

- پایه گذاری امپراتوری آمریکا با خون سرخ پوستان (نسل کشی ۵/۱۸ میلیون سرخ پوست) و بیگاری های گسترده از برده های آفریقایی و نقض حقوق آنان.

- تبعیض نژادی همچنان در این کشور جریان دارد و این موضوعی است که حتی مطبوعات و رسانه های آمریکایی نیز بر آن صحه می گذارند و مسئولان کشوری که با اشغال سرزمین بومیان آمریکایی ایجاد شده، حاضر نیستند اعلامیه مجمع عمومی سازمان ملل در خصوص حقوق بومیان را اجرا کنند.

- مهاجران و پناهندگان و افراد فاقد تابعیت در این کشور، از حقوق بسیار کمی برخوردارند، در حدی که در بسیاری موارد، حق دسترسی آنها به مایحتاج اولیه زندگی و حقوق بنیادین بشر نقض می شود.

- بر اساس آمارها، سیاه پوستان که ۱۲ درصد ساکنان آمریکا هستند، ۴۲ درصد زندانیان را تشکیل می دهند. آنان فقیرترین و مظلوم ترین گروه جمعیتی آمریکا هستند و تبعیض علیه آنان در سیستم قضایی این کشور به خوبی نمایان است.

- تا نیمه قرن گذشته بر سر در بسیاری از موسسات و باشگاه ها و رستوران ها با خط درشت نوشته شده بود «ورود سیاه پوستان و سگ ها ممنوع»!

- سیاه پوستان باید در اتوبوس و وسایل نقلیه دیگر جای خود را به سفیدپوستان می دادند و یک سیاه پوست حق نداشت اگر جایی برای سفیدپوستان نبود، روی صندلی بنشیند.

- در رستوران ها نیز به سیاه پوستان اجازه نشستن نمی دادند و فقط در صورت ایستاده بودن آنها، حاضر به دادن غذا به آنان بودند. در سال ۱۹۵۰ نیز برای نخستین بار، تعدادی سیاه پوست روی صندلی های رستورانی در «نورث کارولینا» نشستند که در نتیجه ۵۳ نفر از آنان دستگیر و به چهار ماه زندان محکوم شدند.

- اعمال رفتار تبعیض آمیز علیه رنگین پوستان مانند فرصت های شغلی ناکافی، دسترسی ناقص آنها به تجهیزات بهداشتی و امکانات آموزشی.

- مطابق برخی آمار ۵۰ درصد کودکان سیاه پوست این کشور با فقر دست و پنجه نرم می کنند و حقوق و درآمد سیاهان ۵۰ درصد حقوق سفیدپوستان است.(۲)

- عدم اجازه به زندانیان ملیت های خارجی برای دیدار با خانواده های شان.(۳)

- کوتاهی در مبارزه با جرم و جرایم از جمله کاربرد سلاح گرم در جامعه و حتی محیط های آموزشی.

- جنایات گسترده خشونت آمیز و تهدید زندگی، اموال و امنیت شخصی مردم.

- آمریکا بیشترین میزان سلاح های شخصی را در کل جهان داراست. حدود ۲۰۰ میلیون اسلحه شخصی در مالکیت شهروندان آمریکایی است.

- مردم آمریکا سالیانه هفت میلیارد گلوله خریداری می کنند. در آمریکا افراد اجازه دارند که پس از اظهار و بازرسی، اسلحه خالی خود را به داخل هواپیما ببرند.

- سالیانه حدود ۳۰ هزار نفر در آمریکا بر اثر حوادث مربوط به اسلحه جان خود را از دست می دهند.(۴)

- فضاهای آموزشی دبیرستان ها و دانشگاه ها، صحنه وقوع جرایم خشنی مانند تیراندازی بوده و روز به روز وضعیت بدتر می شود.(۵)

-000/350/1 دانش آموز دبیرستانی حداقل یک بار با اسلحه زخمی شده یا مورد تهدید قرار گرفته اند.

- در سال تحصیلی ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸، ۳۴ دانش آموز مدرسه دولتی شیکاگو کشته شدند.

- در آمریکا هر ۳۱ دقیقه یک قتل و در هر ۸/۵ دقیقه یک تجاوز به عنف اتفاق می افتد.(۶)

- در سال ۲۰۰۸، ۱۴ میلیون نفر به دلیل ارتکاب جرایم مختلف (به جز جرایم رانندگی) دستگیر شدند و بنا بر آمار رسمی، از هر ۱۰۰ هزار نفر ساکن آمریکا، ۲/۱۹۸ نفر دستگیر و زندانی شده اند.(۷)

- بنا بر گزارش اف بی آی، در سال ۲۰۰۸ تعداد ۱۴ هزار و ۱۸۷ نفر در آمریکا به قتل رسیده اند.(۸)

- در نیویورک، ۴۶۱ قتل در سال ۲۰۰۹ گزارش شده است و نرخ جرم در این شهر، ۱۱۵۱ مورد به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر رسیده است.(۹)

- در ۹/۶۶ درصد قتل ها، ۵/۴۳ درصد دزدی ها و ۴/۲۱ درصد دعواهای خشن، از اسلحه گرم استفاده می شود.(۱۰)

- بی تفاوتی به شخصیت انسانی در آمریکا امری رایج است. در این کشور حق خلوت و حقوق خانواده مورد نقض جدی قرار گرفته و شنود و کنترل کلیه مکالمات و مکاتبات الکترونیکی به بهانه مبارزه با تروریسم، هیچ گونه حریم خصوصی برای افراد باقی نمی گذارد. این کنترل تا به آنجا پیش رفته که با وجود عدم رضایت شهروندان، از اسکنرهای بدن نما در فرودگاه های این کشور استفاده می شود.(۱۱)

- توجهی به حقوق افراد دارای معلولیت در آمریکا وجود ندارد تا حدی که در این کشور، افراد دارای معلولیت جسمی و روانی به مجازات اعدام محکوم می شوند. اعدام «تراز لوئیس»، زن عقب مانده آمریکایی توسط دادگاه ایالت ویرجینیا، نمونه ای از این مدعاست.

- آمریکا همچنین یکی از بزرگ ترین اشاعه دهندگان فحشای کودکان بوده و بی توجهی به ارزش های خانواده از جمله مسائل مربوط به ازدواج همجنس بازان، مفاهیم حقوق بشر را در این کشور دچار ضربات جدی کرده است.

- بر اساس گزارش ها، بیش از چند صد هزار دانش آموز در مدارس آمریکا مورد تنبیه جسمی قرار می گیرند و فروش انسان ها، کودکان و قاچاق زنان یکی دیگر از موارد نقض حقوق بشر است.

- خشونت بی حد و حصر دولت آمریکا علیه اقلیت های مذهبی به ویژه مسلمانان و ایجاد محدودیت ها برای ساخت مساجد در این کشور و فعالیت های سازمان های اسلامی، نمونه ای دیگر از نقض حقوق بشر در این کشور است.

- توهین به اسلام و مقدسات مسلمانان، حمله به مساجد، بازداشت های خودسرانه طولانی مدت و اخراج غیرقانونی افراد.(۱۲)

- پس از حوادث ۱۱سپتامبر ۲۰۰۱، این حوادث به مثابه بهانه ای برای دشمنی آشکار با آن گروه از کشورهای اسلامی بود، که فهرست آنان از قبل تهیه شده بود و پس از آن، عرب ها و مسلمانان به شکل بی سابقه ای هدف قرار گرفتند. شورای روابط آمریکایی – اسلامی از افزایش ۶۴ درصدی حوادث ضدمسلمانان در سال ۲۰۰۲ در مقایسه با یک سال پیش از حوادث ۱۱سپتامبر خبر داد. این گزارش موارد اصلی تبعیض، خشونت و سختگیری علیه مسلمانان آمریکا را شامل می شود و از افزایش آن حکایت دارد.

- فاجعه «ویکو» واقع در ایالت تگزاس در سال ۱۹۹۳ و کشتار وحشیانه عده زیادی زن و کودک (۸۲ نفر) به همراه رئیس و پیروان فرقه داوودیان از جمله مواردی است که دروغ بودن ادعای حامی حقوق بشر و اقلیت های مذهبی را فاش می کند. رهبر فرزانه انقلاب اسلامی در این خصوص و در یکی از نمازهای جمعه (۲۹خرداد۸۸)، خطاب به سردمداران غرب، به ویژه آمریکا یادآور شدند که کشوری که دستش به خون افراد بی گناهی مانند زنان و کودکان پیرو فرقه دیویدیان (داوودیان) آلوده است، حق ندارد دم از حقوق بشر بزند.(۱۳)

- بهره مندی همگان از تحصیلات، شغل، مسکن، تسهیلات درمانی و بهداشتی و حتی دسترسی به دادگاه یا نهادهای قانونی در این کشور دچار مشکلات عمده و عدیده است. حقوق اقتصادی ـ اجتماعی مردم آمریکا به حدی مورد خدشه قرار گرفته است که خود نهادهای آمریکایی، گزارش های متعددی از وضعیت کار و بیمه های اجتماعی در این کشور و نقض حقوق افراد در این خصوص ارائه می دهند.

- بر اساس آمار و ارقام، در ?? سال گذشته بیش از ۱۰۰ زن جوان تحت شرایط نامناسب در زندان «کارزول» کشته شده اند. تنها در این زندان ۱۵۰۰ زن زندانی وجود دارد.

- گزارش های مکرری از مرگ زندانیان بر اثر رفتارهای خشونت آمیز نگهبانان زندان وجود دارد. طبق گزارش عفو بین الملل در سال ۲۰۰۸ ، از دستگاه های شوک دهنده در زندان های آمریکا به طور گسترده استفاده می شود. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ ، حدود ۳۴۰ نفر بر اثر دستگاه های شوک دهنده پلیس آمریکا کشته شده اند.(۴۱)

- اکونومیست در تاریخ ۱۰ می ۲۰۰۸ گزارش داد، ایالات متحده از جمله اندک کشورهایی است که در آن زندانیان از حقوق خود محرومند و در برخی ایالت های آمریکا، حتی رأی دادن را برای زندانیان ممنوع می کنند.

- ایالات متحده همچنین تنها کشور جهان است که احکام حبس ابد برای کودکان در آن صادر می شود. بر اساس گزارش نقض حقوق بشر آمریکا در سال ۲۰۰۹، ۲۳۸۱ زندانی از این نوع در زندان های ایالات متحده وجود دارد.

- حبس ابد کودکان بدون وثیقه که به شیوه ای نامناسب اقلیت های نژادی و قومی را تحت تأثیر قرار داده است.(۱۵)

- آمریکا پس از روسیه دومین کشوری است که بیشترین شهروندان زندانی را دارد. آمار وزارت دادگستری آمریکا در تاریخ ۱۴ مارس ۱۹۹۱ نشان داد که تعداد زندانیان این کشور در مقایسه با ۱۲ سال پیش از این تاریخ، دو برابر شده و آمار دیگری نشان داد که در سال ۱۹۹۸ به بیشترین تعداد خود رسید. بنا بر این آمار، در نیمه سال ۱۹۹۸ حدود یک میلیون و ۸۰۰ هزار زندانی در زندان های آمریکایی در بند بودند.

- در این کشور هیچ نهاد مستقلی وجود ندارد که بر رعایت حقوق بشر در هر سه سطح فدرال، ایالتی و محلی نظارت کند و آمریکا همواره از نظارت بین المللی در این خصوص امتناع می کند.

- حاکمان آمریکا خودشان کسانی هستند که از ناقضان حقوق بشر حمایت می کنند. باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا اعلام کرد که افسران سازمان سیا که در بازجویی های دردناک و غیرانسانی افراد مظنون به تروریست، دست داشتند، تحت پیگرد قانونی قرار نمی گیرند. به عقیده او، این افسران به دلیل پایبندی؟! به قانونی که در آن زمان به آنان ابلاغ شده بود، نباید تحت پیگرد قرار بگیرند.

- نقض حقوق مردم تا جایی بوده که خود وزارت خارجه آمریکا نیز به نقض حقوق بشر در ایالات متحده اذعان دارد.(۱۶)

حسین بک وردى




برچسب ها: حقوق، حقوق بشر، نقض حقوق بشر، نقض حقوق بش غربر در،
درباره وبلاگ
صدای اضمحلال لیبرال دموکراسی غرب به گوش می رسد.
در جستجوی واقعیات دنیای غرب...
آخرین مطالب

Online User
نویسندگان
آرشیو مطالب
پیوند ها
پیوندهای روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :